ระบบทดลอง LPT-2 สำหรับปรากฏการณ์อะคูสโตออปติก

คำอธิบายโดยย่อ:

การทดลองปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกเป็นเครื่องมือทดลองทางฟิสิกส์รุ่นใหม่ในวิทยาลัยและมหาวิทยาลัย ใช้ในการศึกษาปรากฏการณ์ทางฟิสิกส์ของการปฏิสัมพันธ์ระหว่างสนามไฟฟ้าและสนามแสงในการทดลองฟิสิกส์พื้นฐานและการทดลองเฉพาะทางที่เกี่ยวข้อง และยังประยุกต์ใช้ในการวิจัยเชิงทดลองด้านการสื่อสารด้วยแสงและการประมวลผลข้อมูลด้วยแสง สามารถแสดงผลด้วยภาพโดยใช้เครื่องวัดสัญญาณดิจิทัลแบบสองจอ (อุปกรณ์เสริม)

เมื่อคลื่นอัลตราซาวนด์เดินทางในตัวกลาง ตัวกลางจะเกิดความเครียดเชิงยืดหยุ่นโดยมีการเปลี่ยนแปลงเป็นคาบทั้งในเวลาและพื้นที่ ส่งผลให้ดัชนีหักเหของตัวกลางเปลี่ยนแปลงเป็นคาบเช่นกัน ผลก็คือ เมื่อรังสีของแสงผ่านตัวกลางที่มีคลื่นอัลตราซาวนด์อยู่ แสงจะเกิดการเลี้ยวเบนโดยตัวกลางซึ่งทำหน้าที่เหมือนตะแกรงเฟส นี่คือทฤษฎีพื้นฐานของปรากฏการณ์อะคูสโตออปติก

ปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกแบ่งออกเป็นปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกปกติและปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกผิดปกติ ในตัวกลางไอโซโทรปิก ระนาบโพลาไรเซชันของแสงตกกระทบจะไม่เปลี่ยนแปลงเนื่องจากปฏิกิริยาอะคูสโตออปติก (เรียกว่าปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกปกติ) ในขณะที่ในตัวกลางแอนิโซโทรปิก ระนาบโพลาไรเซชันของแสงตกกระทบจะเปลี่ยนแปลงไปเนื่องจากปฏิกิริยาอะคูสโตออปติก (เรียกว่าปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกผิดปกติ) ปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกผิดปกติเป็นพื้นฐานสำคัญสำหรับการสร้างตัวเบี่ยงเบนอะคูสโตออปติกขั้นสูงและตัวกรองอะคูสโตออปติกที่ปรับได้ แตกต่างจากปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกปกติ ปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกผิดปกติไม่สามารถอธิบายได้ด้วยการเลี้ยวเบนของรามาน-นาธ อย่างไรก็ตาม การใช้แนวคิดปฏิสัมพันธ์เชิงพารามิเตอร์ เช่น การจับคู่และการไม่จับคู่โมเมนตัมในทัศนศาสตร์แบบไม่เชิงเส้น สามารถสร้างทฤษฎีที่เป็นเอกภาพของปฏิสัมพันธ์อะคูสโตออปติกเพื่ออธิบายทั้งปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกปกติและผิดปกติได้ การทดลองในระบบนี้ครอบคลุมเฉพาะปรากฏการณ์อะคูสโตออปติกปกติในตัวกลางไอโซโทรปิกเท่านั้น